Ξέρναγα γλίτσα και φωτιά όλη νύχτα
Με την οσμή πετάλων ήρθες
νωπή στα δάχτυλα ακόμη
τα βλέφαρα γεμάτα είδωλα θανάτου .
Χέρι που ζήτησε σημάδι
Πως πέπλο κατεβάζει το μαχαίρι!
Πως σχίζει δέντρο η ορχιδέα!
Έτσι .
Ατίθασο το κίβδηλο φιλί
υπέροχη ανατολή εσύ
στεφανωμένη πούλια .
Υποκύπτεις όπου σε δοξολογούν.
Κι αυτόν στο πάλκο ;
Ποιος ίσκιος τον χειροκροτεί ;
Τυφλέ !
Άμοιρε κωμωδέ !
Σε αδειανή πλατεία φτύνεις αγωνία
Αφού το ξέρω
με την οσμή πετάλων ήρθες
και χείλη ματωμένο ψέμα
από παγιδευμένη απάντηση
αυτού που τρύπια χέρια ήθελε να έχει .
mat
mat
